
Pagina 17

Homepagina
Weerspiegeling 
dat hij vlijt in een gedicht
afgewend van het verleden
met zijn blik op de leegte
van de toekomst gericht.
DdJ

Avondrood
De dag maakt halt
als de avond valt
langzaam wordt het duister
de zon geeft hier aan nog luister
Het avondrood kleurt goud
boven de bomen in het woud
de mist is aan `t verschilveren
zij doet de takken verzilveren.
Dit tafereel van zilver en goud
vind men `s avonds in het woud
Het wordt dan nachtelijk stil
maar het avondrood is geen gril.
`t is net of de zon iets uit wil leggen
met dat rood aan ons wil zeggen
geniet van deze nachtelijke rust
tot mijn schijnsel je weer wakker kust,
DdJ.

De Fagus sylvatica
De beuk
Al zestig jaar sta ik op het dorpsplein
hier voel ik mij thuis
op een steenworp van af het raadhuis.
De kerk staat daar weer naast
met aan de andere kant `t dorpscafé
verder zijn er wat huizen en winkels geplaatst
ik sta hier rustig en te vree.
Het dorpsgebeuren speelt zich onder mij af
de bruidsparen die van `t Raadhuis ter kerke gaan
de dronkaard die in `t café z`n laatste cent uit gaf
en nu moeite heeft bij `t gaan
onder mijn wijd uitstaande takken
is een oase van rust
op de bankjes daar laat men zich vermoeit zakken
menig meisje wordt er voor het eerst gekust.
In geuren en kleuren
verteld men er elkaar het dorpsgebeuren
niemand wordt er gespaard
geen geheimpje blijft voor mij bewaard.
Ja als ik zou kunnen praten
ik zou het niet doen
ik zou het zeker laten
de dorpsgeheimen blijven veilig in mijn groen.
Lente zon
De Lente zon doet wat hij kan
En laat zijn nog zwakke stralen
Door de ochtend nevel op ons nederdalen
En de natuur die profiteert hiervan
De natuur reageert direct
Het is de Krokus die zijn knopje strekt
En de merels vliegen in ’t rond
Zoekend naar bouwmaterialen op de grond
De spreeuwen zullen niet achterblijven
Al zitten zij nu nog in een boom te kijven
En op het erf van de boer
Ligt menig kat reeds op de loer
De kippen stappen dapper in het rond
En halen af en toe een wormpje uit de grond
De koeien worden weer van stal gehaald
Het is de zon die dit bepaald.
Dd J.
Dromen
Als je droomt dat je wakker wordt
je ochtendjas omgordt
en achter je pc gaat zitten
dan lig je eigenlijk nog te pitten.
maar je vingers ratelen over het toetsenbord
terwijl je zo je hart uit stort
je droomt van de mooiste gedichten
gemaakt over herfst gezichten.
Je ziet de kleuren als op een pallet
maar in werkelijkheid lig je nog in bed
Het is het dek dat je warmte geeft
terwijl je in je droom, je door het bos begeeft.
De bladeren vallen rond je neer
dorre takjes breken, zij zijn te teer
voor de herfststormen
die het hele bos vervormen.
De bomen verliezen hun bladerenkruin
de herfstwind klinkt als een bazuin
en loeit een versje door de bomen
dat de winter nu toch echt gaat komen.
En ik, ik slaap maar voort
ik heb dat lied in mijn droom gehoord
terwijl ik dit alles beschreef
en jullie mijn goedemorgen wens nu geef.
Dd J.
Als de dag begint
Bij `t eerste ochtend gloren recht zich het koren
de wereld die ontwaakt
men voelt zich als herboren
de nacht is weer gekraakt
het leven begint weer zijn normale loop
van alle dagelijkse bezigheden
tussen doop en dood
Dus gooi af uw verenkleden
Voor ons allen is er weer een taak
in dit wereldse gebeuren
die wij moeten aanvaarden zonder tegenspraak
na een nacht van heerlijk meuren
Dd J.

Als je wakker wordt
Bij 't wakker worden in deze bange tijd
met de slapen nog in je ogen
besluipt je een gevoel van onveiligheid
je voelt je zo bedrogen
want te leven met een angstgevoel
voor oorlog en geweld
geeft de zinnen zo`n ander doel
je inspiratie raakt bekneld
Je merkt om je heen
niets van het dreigende gebeuren
maar het gevoel bekruipt je alleen
daar men steeds over een oorlog loopt te zeuren
't liefst doe je dan je ogen dicht voor de werkelijkheid
want slapend ben je van angst de bevrijd
maar staat toch allen op en protesteer
alles is goed maar nooit een oorlog weer.
Dd J.
terug naar boven
Deze pagina werd voor het laatst bijgewerkt
Dinsdag 22-nov-11 11:50